“ We stoppen niet met spelen omdat we oud worden,
we worden oud omdat we stoppen met spelen. “

Mijn naam is Marianne maar eigenlijk noemt vrijwel iedereen mij Janne. Moeder van 3 dochters, vrouw van Kai en eigenaresse van metJANNE.

‘Het gaat je goed, kind van de natuur…’ schreef ooit de oud-directeur van mijn bassischool  in mijn rapport toen ik de school verliet. Hij had het goed gezien bij zijn buitenlessen. In de natuur, tussen de planten en de dieren voel ik mij thuis en kom ik tot rust.

Als kind vond ik de wereld vaak overweldigend. Teveel gevoelens, indrukken en prikkels waar ik niet goed mee om wist te gaan. Verwarrend omdat ik moeite had om hier woorden aan te geven. En als ik het probeerde kreeg ik vaak ‘commentaar’. Of vragen. Werd ik geacht het te onderbouwen.  Dat kon ik (vaak) niet. Mijn overtuiging groeide dat het aan mij lag, dat ik het vast verkeerd zag, over geen enkele mensenkennis beschikte en beter mijn mond kon houden.

Achteraf gezien was ik een kameleonkind. Voelde feilloos aan wat anderen wilden en paste mij aan. Wilde voldoen aan de verwachtingen. En natuurlijk voelde ik het wel, dat ik iets deed wat niet bij mij paste maar die vervelende gevoelens negeerde ik. Ik wilde er, net als iedereen, bij horen. Het leuk hebben. Anderen niet teleurstellen. Met alle gevolgen van dien: mijn innerlijk vuur doofde langzaam tot een lullig waakvlammetje.

Totdat mijn lijf begon te protesteren en ik helemaal vast liep. Het duurde nog wel even voordat ik om hulp ging vragen, want ‘hulp vragen’ kwam niet in mijn woordenboek voor. Dat was een teken van zwakte. Ik wilde een ander niet tot last zijn, moest het zelf doen.

Uiteindelijk zette ik toch die stap. Ik realiseerde mij dat ik mijn eigen pad wilde lopen en niet die van een ander. Doodeng! Want het betekent ook voor mijzelf gaan staan en de volle verantwoordelijkheid nemen. Maar het verlangen om te kunnen spelen was groter dan de angst en vormde mijn grootste drijfveer om in beweging te komen, hulp te zoeken en op zelfonderzoek uit te gaan.

En nu? Weet ik wie ik ben en wat ik kan, maak ik mijn eigen keuzes en twinkelen mijn ogen weer. Wil dat zeggen dat het nu altijd feest is? Absoluut niet. Maar ik maak mij niet meer zo snel druk om wat anderen denken, zeggen of doen. Vertrouw steeds meer op mijn innerlijk kompas. Dat als het even niet zo lekker gaat, gespannen ben of ziek word, het tijd is om een stapje terug te doen en in de spiegel te kijken. Dat ik zelf de keuze heb om nieuwe stappen te zetten.

En… dat ik het niet alleen hoef te doen, dat er iedere keer wel iemand is die een stukje met mij mee wil lopen als ik het zelf even niet meer weet. Ik hoef het alleen maar te vragen…

Dat laatste geldt ook voor jou. Jouw lijf, jouw innerlijk kompas weet de weg. Vertrouw daarop. En als je daar hulp bij nodig hebt, loop ik graag een stukje met je mee.

Wat je over mij moet weten….

Ik ben hondsnieuwsgierig en heel pragmatisch. Loop buiten de gebaande paden. Heb een broertje dood aan diagnoses. Dat voelt voor mij vaak als eindpunt. Je stopt met observeren en proberen te doorgronden welke gevoelens er achter bepaald gedrag zit. Het ontneemt vaak ook de hoop dat er iets aan te doen is. En tsja… call me naieve maar ik geloof dat mensen, hoe klein ook, over een enorm potentieel bezitten.

Dus… ik neem waar en als ik iets niet begrijp, stel ik vragen. Dat kan soms best confronterend zijn. Als ik ergens het nut of noodzaak niet van inzie, doe ik het niet. Tenzij ik er wettelijk toe verplicht ben. Ik sta graag met mijn voeten op de grond en heb mij ook breed ontwikkeld op energetisch en spiritueel vlak. Werk graag voorbij woorden door gebruik te maken van oude sjamanistische wijsheden en technieken.

Anderen zeggen vaak over mij dat ik heel rustig ben, intuïtief werk, let op details en oprecht betrokken ben. Mijn kinderen dat ik veel geduld heb en goed ben in opruimen 😉

Wist je dat…
  • Mijn start op deze wereld,

    2 maanden eerder was dan gepland?

  • Dochter (en zus) ben van een fietsenmaker,

    maar nog steeds geen band kan plakken?

  • Trotste moeder ben,

    van 3 prachtige dochters?

  • 15 jaar met veel plezier,

    bij XS4ALL heb gewerkt als procesarchitect?

  • Zelf zalven en ticturen maak,

    van bloemen en planten?

  • Een zwak heb voor mintnopjes,

    en mij hier misselijk aan kan eten?

  • Tweemaal per dag,

    een vuurritueel (probeer) te doen?

  • In mijn vrije tijd,

    veel in de tuin te vinden ben?

  • Actief vrijwilliger ben,

    bij de Fronik Buurtboerderij?

  • Mijn buurman lachend zegt,

    dat ik stiekem een heks ben?

Veelgestelde vragen