Dus… je vertelt niets aan mijn vader of moeder?

Nee. Niet zonder jouw toestemming.

Dat is de eerste afspraak die ik maak met zowel ouders als kind. Een kind moet zich veilig voelen om te zeggen wat hij of zij voelt en denkt.

Als ik een tussengesprek heb met ouders vraag ik ook altijd aan de kinderen of er dingen zijn waarvan zij het belangrijk vinden dat ik die met hun ouders bespreek. En dan neem ik dat mee.

Soms zjn er dingen waarvan ik denk dat het belangrijk is voor ouders om te weten. Dat vertel ik dan aan de kinderen. Vaak blijkt dan dat ze het wel willen maar niet weten hoe of ze durven het niet. Dan bereiden we het voor en/of doen het samen.

Het gebeurt ook dat kinderen het gewoon niet willen. Dat respecteer ik uiteraard. Of dat lastig is? Soms wel. Maar nu ik erover nadenk gebeurt dat eigenlijk zelden.

En laatst kreeg ik een bericht van een moeder die schreef wat haar zoon haar had vertelt. En vervolgens had geroepen: onee! Dat had ik Janne vertelt en dat is iets tussen haar en mij! Prachtig 😉