Wat kun jij, wat wij niet kunnen?

Zo… dat was nog eens een openingsvraag door iemand in de jeugdhulpverlening. Het stemde mij verdrietig. Ik was op zoek naar samenwerking, niet naar competitie.

Op zo’n moment gebeurt er iets geks, dan komt er een dwars jongetje spontaan in mij naar boven. ‘Vuurlooptrainingen geven denk ik’ flapte ik eruit. Verbazing verscheen op het gezicht. Dat was het laatste antwoord dat ze had verwacht. Maar het mooie was, de starheid verdween,
en de nieuwsgierigheid won. Koffie? vroeg ze. Ja graag….

Tsja, wat kan ik, wat een ander niet kan? Ik krijg deze vraag vaker. En eerlijk gezegd kan (en wil) ik er geen zinnig woord over zeggen. Ik kan je alleen vertellen wie ik ben, wat ik belangrijk vind en hoe ik werk.

Enfin, een poging in het kort: Ik ben hondsnieuwsgierig en heel pragmatisch. Aan het stellen van diagnoses doe ik niet, want ik geloof niet dat er iets mis is met jou en/ of jullie kind. Mijn ervaring heeft mij geleerd dat gedrag altijd logisch is.

Jouw vraag/ verlangen staat centraal en vormt ons uitgangspunt. Ik kijk mee, neem waar en als ik iets niet begrijp, stel ik vragen. Dat kan soms best confronterend zijn. Want blinde vlekken worden zichtbaar. Ohja en als ik ergens het nut of noodzaak niet van inzie, doe ik het niet (tenzij ik er wettelijk toe verplicht ben).

Ik sta graag met mijn (blote) voeten op de grond en werk graag buiten. Heb mij breed ontwikkeld op energetisch en spiritueel vlak. Werk graag voorbij woorden door gebruik te maken van oude sjamanistische wijsheden en technieken.

Mijn nieuwsgierigheid maakt ook dat ik graag samenwerk met andere disciplines en anderen om feedback vraag. Wat ik leer graag. Vaak hoor ik terug dat ik heel rustig ben, intuïtief werk, let op details en oprecht betrokken ben. Wil je meer ervaringen lezen? Je vindt ze op mijn website: https://metjanne.nl/ervaringen/