Veel gestelde vragen over mijn werkwijze

Nee.

De tijd nemen en je veilig voelen is voor mij essentieel om verder te komen. En aangezien ik geen toverstafje heb, kan ik dit niet in één uurtje bereiken. Dat is ook de reden dat ik het liefst in trajecten werk. Korte en langere. Wat er nodig is.

Overigens doe ik wel losse sessies maar meestal alleen met kinderen of ouders die ik al ken. Een soort APKtje. Hetzelfde geldt voor een ontdekgesprek. Vaak is dat ene gesprek genoeg voor ouders om verder te kunnen. Maar dan spreken we een sessie af. Vaak duurt dat 1 1/2 uur. Soms langer als dat nodig is. Geen uurtje.

Dit hoor ik geregeld. Sterker nog, soms zijn er mensen in ons pand, die hun neus achterna lopen,
en voor deze vraag even binnenlopen.

In mijn ruimte heb ik een aromabrander, zo’n ding met een waxinelichtje eronder. Bovenin kun je allerlei etherische oliën doen. Dit vind ik vaak nogal lastig omdat geur heel persoonlijk is en diep doorwerkt.

Ik doe er zelf water in met een scheutje Agua de Florida, een bloemen- en kruidenextract. De geur zou ik willen omschrijven als zacht, aardend en uitnodigend. Ik merk dat het mij helpt te aarden en te ontspannen en dat hoor ik ook vaak terug van anderen.

Je kunt het zelf maken maar ik gebruik de Agua Florida die wordt gemaakt door het merk Murray & Lanman. Er zijn twee varianten, één op basis van alcohol en één van eau de cologne.
Ik gebruik de eerste variant.

Agua Florida wordt bijzonder veel gebruikt door de Q’ero paqo’s (sjamanen in Peru). Er zijn vele toepassingen. Zo wordt het bij vele rituelen gebruikt, bij het maken van offers zoals despacho’s,
het reinigen van ruimtes e.d. Enfin: teveel om op te noemen! En ik gebruik het dus in mijn praktijk.

Nee.

Als ik met kinderen werk, wil ik dat beide ouders erachter staan en vraag dan ook van beide ouders een akkoord. Eerder ga ik niet met een kind aan de slag.

Het liefst spreek ik beide ouders om een goed beeld te krijgen wat er speelt. Indien dit lastig is, kan het apart.

Dit doe ik niet alleen omdat ik hiertoe wettelijk verplicht ben maar ook omdat ik er van overtuigd ben dat het belangrijk is dat het kind door beide ouders wordt gedragen en weet dat beide ouders vierkant achter hem of haar staat. Anders breng je het kind in een onmogelijk situatie.

Daarnaast: we doen het samen. Ik heb beide ouders nodig want de sessies werken door. Ik heb ook wel eens gehad dat de andere ouder na een gesprek wel akkoord ging maar niet betrokken wilde worden bij het traject. Dat is jammer maar dan kan het wel.

Maar mocht één van de ouders er niet achter staan, dan doe ik het dus niet. De enige mogelijkheid is dan om met alleen de andere ouder te werken. Op die manier help ik indirect het kind ook 😉

Nee. In de meeste gevallen wordt coaching niet vergoed. Voor specifieke informatie over vergoedingen, kun je het beste contact opnemen met je eigen zorgverzekeraar.

Ik lees ook wel eens dat de kosten voor coaching kunnen worden opgevoerd bij de jaarlijkse aangifte van de belasting. Dit heb ik nagevraagd bij de belastingdienst en zij vertelden mij dat dat alleen kan in bepaalde specifieke gevallen. Ze konden mij geen eenduidig antwoord geven in welke gevallen wel en niet en adviseerden dat mensen dit het beste zelf konden navragen.

Soms kan coaching worden betaald uit het Persoons Gebonden Budget (PGB). Neem contact op met het zorgloket van jouw gemeente of dit in jouw situatie van toepassing is.

Ja dat kan. In de avond maak ik vaak afspraken voor oudergesprekken. Omdat ik het belangrijk vind dat ik beide ouders spreek.

Ook ontspanningssessies plan ik dan graag want dan is het lekker rustig buiten en binnen in het pand. Héérlijk.

Als een kind zelf niet wil kan ik niets. Als een kind zelf geen hulpvraag heeft kan ik ook niets. Want dat vormt altijd mijn uitgangspunt. Ik kan wel met jou aan de slag. Maar je kind aan z’n haren meetrekken heeft geen enkele zin.

Wat ik overigens vaak hoor is dat een kind geen zin heeft in een praatmevrouw. En dat snap ik helemaal! Alleen.. ik ben geen praatmevrouw 😉

Na een ontdekgesprek met de ouders zijn veel kinderen toch wel nieuwsgierig. Dan spreken we gewoon af om te kijken of het klikt en kunnen ze zelf ervaren hoe ik werk. Belissen we daarna!

Ja dat kan.
Behalve dan bij een ontspanningssessie 🙃

Ik stuur je dan een link per e-mail,
en een wachtwoord per app/ sms,
naar een beveiligde videoverbinding.

Mocht je dit willen,
neem dan even contact op.
Dan maken we een afspraak!

Nee. Niet zonder jouw toestemming.

Dat is de eerste afspraak die ik maak met zowel ouders als kind. Een kind moet zich veilig voelen om te zeggen wat hij of zij voelt en denkt.

Als ik een tussengesprek heb met ouders vraag ik ook altijd aan de kinderen of er dingen zijn waarvan zij het belangrijk vinden dat ik die met hun ouders bespreek. En dan neem ik dat mee.

Soms zjn er dingen waarvan ik denk dat het belangrijk is voor ouders om te weten. Dat vertel ik dan aan de kinderen. Vaak blijkt dan dat ze het wel willen maar niet weten hoe of ze durven het niet. Dan bereiden we het voor en/of doen het samen.

Het gebeurt ook dat kinderen het gewoon niet willen. Dat respecteer ik uiteraard. Of dat lastig is? Soms wel. Maar nu ik erover nadenk gebeurt dat eigenlijk zelden.

En laatst kreeg ik een bericht van een moeder die schreef wat haar zoon haar had vertelt. En vervolgens had geroepen: onee! Dat had ik Janne vertelt en dat is iets tussen haar en mij! Prachtig 😉

Nee.

Allereerst: ik mag het niet. ik ben geen psychiater of psycholoog.

Ten tweede (en misschien wel de belangrijkste): ik wil het niet. Sterker nog, soms komen er kinderen bij wie eerder een diagnose is gesteld. Ik luister. Ik hoor het. Ik neem het aan. En… leg het weer naast mij neer.

Ben ik dan tegen diagnoses? Nee. Helemaal niet. Het werkt alleen niet voor mij. En ik geloof echt,
dat het voor sommige mensen fijn is, dat het op kan luchten. Dat het duidelijkheid geeft. Maar als je dat zoekt moet je dus niet bij mij zijn.

Want als ik diagnose op zoek in het woordenboek vind ik “ vaststelling (bv. van een ziekte) op grond van verschijnselen”. Maar daar ligt heel mijn aandacht niet. Mijn kracht is om verder te kijken samen met jou of jullie kind. Te kijken waar de mogelijkheden liggen. Waar de openingen zitten.

Gedrag is altijd logisch alleen zie je dat niet altijd als je er bovenop of middenin zit. Dus ik ga naast je staan en kijk met een frisse blik mee. Voor inzicht en overzicht en dit samen te onderzoeken. Pragmatisch en actief.

En call me naive maar ik ben er van overtuigd dat alles in jou of jullie kind aanwezig is om je verder te kunnen ontwikkelen en de regie (weer) te pakken.