Je ziet ze nu overal deze kaboutertjes,
maar ken je ook het verhaal erachter?
Het is Tomte, het wichtelmannetje. Aangenaam.
(of Nisse zoals ze hem in Denemarken noemen).
Je kunt hem zien als een soort huiskabouter,
die je nauwelijks ziet of hoort.
Hij doet lieve dingen en haalt grapjes uit.
Stiekem natuurlijk… want kabouters zie je nooit!
dat vertelde mijn opa vroeger al.
Het is een oude traditie in Scandinavië leerde ik,
omdat veel mensen moeite hebben,
met deze donkere periode,
opzien tegen alle verplichtingen,
en uitkijken naar het licht en de lente.
Dit lieve kaboutertje,
komt daarom in deze periode langs,
en zorgt voor kleine lichtpuntjes.
Dit wordt ook wel wichtelen genoemd.
Wichtelen kan op vele verschillende manieren.
En overal: gewoon thuis, op school, in je buurt of op je werk.
Het gaat er vooral om dat het stiekem en onverwachts is.
Dat je iemand verrast.
Zo kun je denken aan het opknappen van kleine klusjes,
of werkzaamheden in huis.
Zodat het lampje eindelijk weer werkt,
of het bed mooi is opgemaakt,
of die rommelige voorraadkast plots is opgeruimd.
Maar het kan ook een kleine attentie zijn,
zoals onverwachts bloemen op tafel,
of een zelfgemaakt of gekocht cadeautje,
verstopt in een broodtrommel, schooltas of onder een kussen.
Een pannetje soep voor de deur.
Iets lekkers bij het koffieapparaat.
Ook schrijft hij lieve briefjes,
of gebeuren er kleine plagerijtjes (zoals de Pieten ook doen).
Dus verschijnen er opeens kleine voetstapjes op gekke plekken,
Staat alles opeens op zijn kop.
Zolang het voor een glimlach zorgt, is het geslaagd.
Wat ook vaak gebeurt is dat er lootjes worden getrokken,
dat kan thuis, op school of op je werk, verzin het maar,
en vanaf die tijd doe je voor diegene stiekeme dingen,
en vertel je met kerst wie je had.
Maar…. dat hoeft niet.
Juist het anonieme en het vrijblijvende maakt het leuk.
Je kunt ook kaboutertjes maken (of kopen),
en neerzetten ten teken dat hij langs is geweest.
Met een kaartje erbij waarop staat wat wichtelen is,
en zo mensen in je omgeving verrassen,
met iets kleins en liefs.
Het leukste is als het hen inspireert ook te gaan wichtelen,
en het kaboutertjes als een soort estafette rond gaat,
en op deze wijze voor vele lichtpuntjes zorgt.
Ik vind het in ieder geval geweldig leuk,
Zo zorgde Tomte vorig jaar voor nieuwe sokken in alle laden,
Waren de kamers van mijn puberdochters opeens opgeruimd,
vonden ze af en toe een klein cadeautje in hun schooltas,
was de deurdranger plots (eindelijk) gemaakt…
de afwas al gedaan.
Nouja, allemaal leuke kleine dingen dus…
Gisteren spotte ik hem voor het eerst.
Plots had iedereen een opgeruimde kledingkast.
Héérlijk!
Ik wens je veel lichtpuntjes!



Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!