Wie het weet…

Marianne Pigmans Blog Leave a Comment

Mijn grootste kracht, is mijn grootste valkuil.
Ik heb een bloedhekel aan labels en hokjes,
omdat het je blikveld vernauwd.

Maar laatst stelde iemand mij de vraag,
met welke kinderen ik het liefst werk.
En ik zou liegen als ik zou beweren,
dat ik met alle kinderen iets kan.

Dus waagde ik een poging

Vaak zijn het kinderen,
die heel open en alert zijn,
veel voelen of dingen zien,
die anderen niet zien of voelen.
Daardoor worden ze soms onzeker,
en weten ze niet zo goed,
hoe ze hier mee om moeten gaan.
Ze hebben vaak ook moeite,
met grote veranderingen,
zijn stressgevoelig,
en hebben stilte en rust nodig,
om dingen een plek te geven.

Het zijn vaak echte waarnemers,
die heel goed in de gaten hebben,
als het niet goed gaat met anderen,
en willen hen graag helpen.
Het probleem van de ander,
wordt vaak hun probleem.

En soms wordt het ze teveel,
dan raken ze buiten zichzelf,
en kunnen ze ontploffen,
ogenschijnijk vanuit het niets,
en schrikken daar zelf ook van.

Ze liggen er vaak wakker van,
piekeren veel,
en zoeken naar woorden
omdat geen woord de lading dekt.
En dát piekeren doen ze vaak intern,
want ze komen het liefst pas naar buiten,
als het hele beeld klopt.

Ah! Je bedoelt gevoelige of hooggevoelige kinderen!
En onmiddellijk springt mijn duveltjes uit zijn doosje.
‘ Bestaan er ook ongevoelige kinderen dan? ‘
Oh, introverte kinderen dan?
‘ nou sommige zijn behoorlijk luidruchtig hoor! ‘
Bedoel je niet Nieuwetijdskinderen?
‘ Nieuwe wat?’
Wacht! Beelddenkers!
‘ Tsja, dat zijn het vaak ook ja. ‘

Ach… ik weet het niet.
Ik ben net als deze kinderen vrees ik
Geen woord dekt de lading…

Oh maar wacht!

Ze hebben één ding gemeen:
het verlangen naar meer verbinding,
met zichzelf en de wereld om hen heen.
Ze hebben de moed en de wil,
om iets te veranderen,
zodat hun binnenwereld en buitenwereld,
beter in balans komt en er rust ontstaat.
Alleen weten ze vaak niet HOE,
en met die vraag komen ze bij mij.
en mag ik hun gids zijn,
samen met hun ouders.

Tsja…

… en hoe noem je dát?
Eigen wijze kinderen?
Eigenzinnige kinderen?
Eigengereide kinderen?
Wie het weet, mag het zeggen,
Graag zelfs…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *