Het glitterpotje.
Ik durf toch wel te zeggen,
dat vrijwel iedereen die in mijn praktijk is geweest,
het potje vol glitters kent.
Het spreekt namelijk nogal tot de verbeelding.

We bestudeerden het glitterpotje

‘ Ja… zo ziet mijn hoofd er ook uit,
als ik heel boos ben…
Maar Janne…. maakt het eigenlijk uit,
of je heel kort of juist heel lang schud,
met het glitterpotje voordat het weer rustig wordt?
Want misschien werkt het dan ook zo in je hoofd.’

” Hmmmm…. geen idee eigenlijk,
dat heb ik nog nooit uitgeprobeerd.
Laten we het gaan testen!”

We maakten een proefopstelling

Glitterpotje, stopwatch, pen en papier.
Ok we beginnen met 1 x schudden.
Hij schudt één keer
en zet het potje met een klap op de grond.
‘Start de klok!’

Samen liggen we op de grond

Aandachtig kijken we naar de glitters,
die rondtollen in het potje.
De tijd tikt door.
En dan: ‘ STOP! Nu is het rustig!’
We schrijven de eindtijd op.

Ok, nu 3 x schudden.
‘ 1… 2… 3!’ weer zet hij hem met een klap op de grond.
‘ Start de klok!’
Weer liggen we ademloos te kijken
hoe de glitters zakken.
‘ Ja….! Stop de tijd!’
Dit keer duurde het iets langer
maar het scheelt niet superveel.

‘ Ok.. nu ga ik heel lang en hard schudden!’

Als een malle schudt hij het potje op en neer,
zet hem weer met een klap op de grond,
en roept: ‘ Start de klok!’
De glitters knallen door het potje,
ze gaan alle kanten op
maar tot onze verbazing,
wordt het vrij snel weer rustig,
en als we de klok stopzetten,
noteren we de kortste tijd.

We zijn er even stil van

en denken na.
Eigenlijk klopt het wel,
zegt hij dan.
‘ Want als ik een keer echt heel boos word,
en alles eruit gooit,
dan ben ik het kwijt.
Is de spanning uit mijn hoofd.
en is het weer rustig.
Zo werkt het bij mij tenminste,
volgens mij.
Bij jou ook?’

Ik denk na,
en knik.
” Ja… zo werkt het bij mij ook! ”