Stel je nou toch voor… dat je een uniek lichtje bent. En dat al die unieke lichtjes verbonden zijn met een grote bron. Of God. Allah. Parama Purusha. Of welke naam voor jou klopt. Via een gouden koord (ok, in dit geval rood die kleur had ik nog) is ieder lichtje via die bron met elkaar verbonden.

Zo’n uniek lichtje bevindt zich ook in jouw lichaam. In dit geval is het lichaam een vaas (wat ja, je moet toch wat zou mijn dochter zeggen), die op Moeder aarde staat.

Dat licht kun je zien

Als iemand iets doet wat hij/zij leuk vindt, dan straalt diegene van plezier. Zie je de twinkeling in hun ogen. Ja toch? Ik geloof dat echt.

” Welke dingen zijn er tegen jou gezegd? Welke labels heb je gekregen? Of is er gebeurt wat ervoor heeft gezorgd dat jouw licht minder zichtbaar werd? De glans in je ogen ietsjes doffer werd.”

Deze vraag stelde ik de Jonge Gelukzoekers in het kader van de week tegen Pesten.

Post-its

Ik gaf ze post-it blaadjes om het op te schrijven zodat ze het op de vaas konden plakken en het licht minder goed zichtbaar werd.

Ze begonnen met schrijven. Eén iemand merkte op dat niet alles opgeschreven kon worden. Verandert er iets, vroeg ik, als ik je vertel dat ik alles ga verbranden. Doe je dat echt? Ja. Toen ging het los.

Ze deelden hun verhalen. Lang niet alles realiseerde ik mij later en dat was ok. Vervolgens verbranden we er twee naar keuze. De rest zou ik thuis doen want het was teveel. En deelden we met elkaar wat ons hielp. Gebruikten kaartjes van kompasvinder als inspiratie, om het licht weer te laten schijnen: Knuffels, muziek, dans, zingen, mooie teksten. Van alles kwam voorbij. Opgewekt gingen ze weer naar huis.

Ik bleef alleen achter

Eén voor één haalde ik de post-its van de vaas en las de briefjes die nog over waren. De teksten deel ik niet want dat vind ik te persoonlijk. De briefjes die je op de foto ziet waren van mij. Maar wat ze schreven, geloof mij, was best heftig.  De tranen liepen over mijn wangen door de hardheid die ik las. Mijn moederhart huilde. Eén voor één stopte ik ze in een bakje. Die avond heb ik ze verbrand in een kleine ceremonie.

Een ik realiseerde mij dat de woorden die tegen ze gezegd zijn niet alleen pijnlijk zijn, ik kan ze helaas ook niet ongedaan maken. Maar ik hoop wel uit de grond van mijn hart, dat ik ze heb kunnen laten zien, dat het enkel woorden, labels, oordelen van anderen zijn. En dat zij dat NIET zijn, zij zijn het licht daaronder. Je kunt het misschien soms even niet zien maar het zit er wel. Altijd.

Let it shine lieverds, jullie bewijzen niet alleen jullie zelf hier een dienst mee maar de hele wereld.