Ademloos keken we toe.
We onderzochten of de snelheid uitmaakte.
Hoe harder we het erbij deden,
hoe heftiger het omhoog kwam.
maar ook als je het er zachtjes bij goot,
kwam het omhoog.
De laag verdunde niet.
Het bleef omhoog komen.
” Best irritant dit eigenlijk ” zei je.
Je besefte dat het enige wat je kon doen,
was om te kijken naar die olie,
en deze te onderzoeken,
zodat die dikke laag dunner kon worden.

Opeens vroeg je:
” weet je wat er gebeurt,
als je azijn op olie giet?”
ik moest bekennen dat ik het niet wist.
“Nou… de olie blijft op de bodem liggen,
het azijn er bovenop.”
Ik had er nog nooit bij stil gestaan.
Waarom zou dat zijn?

We keken nog eens naar het glas,
en dachten na.
Opeens vielt het kwartje,
en we schoten keihard in de lach.
Maar natuurlijk! Het klopte als een bus.
Als je er niets aan doet,
dan blijft niet alleen de olielaag bestaan,
je verzuurt ook nog eens!
Dan wordt je zo’n mopperende zeikerd,
die om het minste en geringste boos word,
met weinig levenslust.

Dat gaat mij niet gebeuren! riep je.
Vrolijk sloten we het experiment af.
Aan de slag!