Laatst had ik een prachtig gesprek, met een wijs en prachtig kind. ‘Maar wáárom voel ik mij dan zo?’ Dat weet ik ook niet, antwoordde ik. Denk je dat als je dat weet, het gevoel weg is? vroeg ik. ‘Ja, dat denk ik wel!’

Een leven lang getoetst. Waarom eigenlijk?
Dit weekend in het NRC
Het raakt mij omdat ik steeds meer kinderen zie,
die hierop onderuit gaan.
Inclusief mijn eigen dochter.
En waarom toetsen we eigenlijk zoveel?
Ze gaan er echt niet beter door leren.
Sterker nog, de druk wordt soms zo hoog,
dat het juist averechts werkt.

Waarom ook een leerlingvolgsysteem,
die je als ouder altijd in kunt zien?
Ik heb mij er eerder over verbaasd,
toen ik er voor het eerst over hoorde.
Ik moest denken aan mijn eigen middelbare school tijd,
zo blij dat we dat toen nog niet hadden.

Luie leerling

Ik was een luie leerling moet je weten,
leerde makkelijk en ging pas iets doen,
als er een toets aan kwam.
En als ik dan een slecht cijfer haalde,
had ik een keuze: ga ik dit thuis vertellen of niet?
Kan ik hem herkansen? Ja? Ik vertel niets,
of heel terloops. Er is immers geen reden tot zorg.
Zo niet, dan startte ik met creatief boekhouden,
Deze SO telde maar 1x,
als ik nu voor de volgende toets een 8 haal,
dan heb ik uiteindelijk toch een 7 op mijn rapport,
want die telt zwaarder.
Is dat te doen? Jahoor! dan zei ik niets,
en ging aan het werk.
En ik was echt niet de enige de het zo deed,
velen om mij heen sloegen ook aan het rekenen,
en maakte soortgelijke afwegingen.
Je wilde je ouders immers niet onnodig ongerust maken,
bezorgde ouders op je nek, dáár werd je pas gek van.
En ja…werd het lastig. Dan trok je alsnog aan de bel,
of bereidde je je ouders alvast voor,
op het rapportcijfer dat komen zou.
Die keuze had je zelf als kind.

Nu lijkt de keuze te zijn omgedraaid.
Ga je als ouder je kind volgen?
Ga je iedere keer kijken hoe hij/zij het doet?
Of wacht je de rapporten af?
Zelf heb ik deze keuze nog niet,
maar ben van plan het niet te doen.
Benieuwd wat jij doet!

Laatst hadden we een logeétje,
mijn jongste voelde zich ‘the Bomb’,
en eindeloos groot,
want het was háár vriendinnetje die bleef slapen.
Het is een prachtige meid,
alleen had ze moeite om te gaan slapen,
niet zo gek natuurlijk:
ander bed, ander huis,
zonder papa en mama.

Ze zat duidelijk in haar hoofd,
toen ik vroeg wat er in haar hoofd gebeurde,
zei ze: ‘ik lig altijd zo met mijn hoofd’.
‘Oh dat bedoelde ik niet’, zei ik,
‘ wat gebeurt er ín je hoofd?,
want ik heb het idee dat je daar met je aandacht zit’.
Ze keek mij aan met een stralende lach:
‘Oooo bedoel je dát: ik kijk filmpjes!’
‘ Ohja? Wat leuk! Wat voor een filmpjes?’
En uitgebreid vertelde ze erover.

Toen ik voorstelde om de film uit te gaan zetten,
omdat het nu echt tijd was om te gaan slapen, stemde ze in.
Om haar te helpen verder in haar lichaam te zakken,
deed ik samen met haar een geleide meditatie,
dat hielp, toen ik naar beneden ging, sliep ze.

Eenmaal beneden aan tafel vertelde ik haar verhaal,
dat ze, zo klein als ze was, prachtig kon verwoorden,
wat er in haar hoofd gebeurde.
‘ Oooooo’ zei mijn dochter. ‘Maar dat doe ik ook!’
‘ Ik kijk ook filmpjes in mijn hoofd voordat ik in slaap val.
Jij niet dan? Daar word ik rustig van. Héérlijk!’

De Aarde, Zon en Maan werken als magneten op elkaar. De Maan draait om de Aarde en trekt het water op Aarde naar zich toe, hieronder ontstaat vloed. Doordat de Aarde langzaam draait, trekt de Maan steeds een ander stuk water naar zich toe. Als het water niet wordt aangetrokken door de Maan, dan wordt het eb. Als de Maan invloed heeft op de waterstanden en zorgt voor eb en vloed en je bedenkt dat je voor 70% uit water bestaat, dan zal dit toch ook invloed op ons, en alles wat leeft, moeten hebben? was mijn gedachte. Ik wilde er meer over weten en ging op zoek naar informatie.

En aangezien ik nogal eigenwijs ben en niet zo snel klakkeloos een theorie aanneem, heb ik dus sinds 3 jaar een maankalender. Uit pure nieuwsgierigheid. Omdat ik wilde ontdekken of het inderdaad uit zou maken als ik mijn planten op bepaalde dagen water zou geven, zaden zou zaaien maar ook: of mijn kinderen onrustiger sliepen tijdens volle maan of dat dit een fabel was. Toen ik hiervan laatst een foto postte op instagram vroeg iemand om nadere uitleg. Nou…ik ga een poging wagen!

De maancyclus

Eerst maar iets meer over de maancyclus. Eén maancyclus duurt ruim 28 dagen; dit is de tijd die de Maan nodig heeft om één ronde om de aarde af te leggen. De Maan geeft zelf geen licht, maar weerkaatst het licht van de Zon. Doordat de Maan continu in beweging is, verandert zij steeds van plaats ten opzichte van de Zon en van de Aarde. Het deel van de Maan, dat het zonlicht opvangt en spiegelt, kunnen wij zien. Eerst is dat het rechter deel van de Maan, dan de hele Maan en vervolgens het linkerdeel van de Maan. Deze cyclus van de Maan noemen we de schijngestalten van de Maan of ook wel de Maanfasen.

De vier maanfasen

Die maanfasen en hun invloed kun je grofweg in vier categoriën indelen:
Nieuwe Maan: de Maan staat ‘tussen’ de Aarde en de Zon. De zijde die naar ons is toegekeerd is volledig in duisternis gehuld. Een zeer krachtig moment, een nieuw begin van de cyclus. Je zou het kunnen vergelijken met de energie van de lente. Een krachtige moment om nieuwe intenties en wensen uit te spreken en nieuwe activiteiten op te starten.
Wassende Maan: vlak na de nieuwe Maan wordt de fijne sikkel van de Maan zichtbaar (op het maanoppervlak van links naar rechts schuivend). Dit is een periode van inademen, opnemen, groeien en krachten opbouwen. Het is een goede tijd om ideeën vorm te geven en mogelijke problemen op te lossen. De energie neemt steeds meer toe. En alles wat je in deze periode aan je lichaam toevoegt, alles wat opbouwt en versterkt: werkt dubbel zo goed. Het tegenovergestelde gebeurt ook: wonden genezen slechter in deze periode.
Volle Maan: de Maan heeft de helft van haar reis rond de aarde afgelegd en de naar ons gekeerde zijde is zichtbaar als een heldere ronde schijf. Het is een hoogtepunt, vol van kracht en energie. Je zult het resultaat zien van je eerdere inspanningen. Bloeien dus!
Daarna volgt de Afnemende Maan, periode van activiteiten afmaken, uitspoelen, uitademen, loslaten, opruimen, schoonmaken en tot rust komen. In deze periode kun je het beste dingen afronden en te delen. Om op te ruimen en schoon te maken. Tijd om wat rustiger aan te doen en terug te trekken, te reflecteren en te zien wat je wilt loslaten, waar je afscheid van wilt nemen, wat je niet meer dient. Vooral de drie laatste dagen voor Nieuwe Maan is heel geschikt om knopen door te hakken.

Adem in, adem uit

Je zou de Maancyclus kunnen vergelijken met de adem: je begint in rust. Je ademt in: een fase waarin je heel goed dingen kunt uitdenken, waarin je voorbereid, dan volgt het hoogtepunt (Volle Maan) en daarna adem je uit waarin je actief uitvoert en afrond wat je eerder hebt bedacht en om vervolgens weer te eindigen in rust. Het is boeiend om in dit eens uit te proberen. Natuurlijk kun je bepaalde activiteiten gewoon uitvoeren tijdens Wassende Maan maar op de één of andere manier zul je merken dat dit meer energie kost. Terwijl tijdens Afnemende Maan dezelfde werkzaamheden makkelijker lijken te gaan en de klussen eerder zijn geklaard.

Om het nog wat ingewikkelder te maken….

Daarnaast zijn er nog drie impulsen die in mijn Maankalender worden aangegeven:
De stand van de Maan t.o.v de sterrenbeelden in de dierenriem: ieder sterrenbeeld heeft zijn kwaliteiten. Zo schieten planten op een aardse dag beter wortel en kun je je planten het beste water geven op waterdagen (maar kun je weer beter niet je vloer dweilen want het blijft langer nat:);
Los van de Maanstand, heb je ook nog de Stijgende en Dalende Kracht van de Maan. De Stijgende Maan vindt plaats in de zogenaamde winter en lente tekens (Boogschutter, Steenbok, Waterman, Vissen, Ram en Stier). Het heeft een Stijgende Kracht zoals je ziet in de winter en lente: geleidelijke groei en bloei. De Dalende Maan vindt plaats in de zogenaamde zomer en herfst tekens (Tweeling, Kreeft, Leeuw, Maagd, Weegschaal en Schorpioen). De Maan heeft een dalende kracht zoals in de herfst en zomer: rijpheid, neergang, oogst en rust.

Snap je het nog? 🙂 Het komt er, kort door de bocht op neer, dat elk sterrenbeeld zijn eigen krachten en invloeden heeft. Zowel ten opzichte van je gezondheid als de natuur. Dit voert veel te ver om hier uitgebreid op in te gaan, daarvoor ben ik (nog) teveel een amateur. Indien je hier meer over wilt weten raad ik je het boek: In harmonie met de maan van Johanna Paungger van harte aan. Hierin staat dit allemaal uitgebreid uitgelegd.

En… heeft het invloed?

Ja. Dat denk ik wel. Door mijn maankalender ben ik mij bewuster van de maanfases en ook wanneer het dalende en stijgende kracht is. Daarnaast heb ik aangegeven welk element (water/ aarde/ lucht/ vuur) dominant is. En ik ben stapje voor stapje dingen gaan uitproberen door bijvoorbeeld mijn planten alleen op waterdagen, water te geven. En ik moet toegeven.. ze hebben het sindsdien nog nooit zo goed gedaan. Zelfs mijn moeder viel het op (en begon keihard te lachen toen ik ‘het geheim’ verklapte). En nee, het is niet zo dat ik pas de was ga doen bij afnemende maan omdat het dan makkelijker schoon zou worden want dat is niet te doen met drie jonge kinderen. Maar ik kijk er wel naar als ik bijvoorbeeld wil gaan snoeien of planten in de tuin wil zetten.

En wat mij het meeste opviel is dat dat ritme van die ademhaling rust geeft. Alsof je kiest tegen de stroom in te zwemmen of juist met de stroming mee gaat. Dat ik inderdaad na Nieuwe Maan van nature veel meer bezig ben met plannen, dingen uitdenken etc. Dat het rond Volle Maan altijd onrust hier in huis is. En dat ik ook altijd na Volle Maan mij kapot kan ergeren aan rommel in huis en dat ik dan ga opruimen en schoonmaken. Terwijl het mij daarvoor nooit opviel. Eerst wijtte ik dat altijd aan mijn eigen cyclus… maar hé… misschien wordt die ook wel beïnvloed door de maan…. 🙂

Meer informatie

Wil je meer weten over de invloed van de maan:
– Uitleg over hoe Eb en Vloed ontstaat bij Willem Wever (filmpje)
– Boek: In harmonie met de maan: Johanna Paungger en Thomas Poppe
– Er is ook een handige maankalender app waarin je per dag kunt zien wat je die dag het beste kunt doen. Ingedeeld in Algemene Informatie en per categorie: gezondheid, huishouden, tuin en bouw. Zoek op: Lunar Calender van Paungger.
– Als je meer wilt weten over de huidige Nieuwe Maan of Volle Maan: petrastam.nl

Toen ik in mijn vorig leven, zo’n 12 jaar geleden,
in het bedrijfsleven werkte,
mocht ik een communicatietraining volgen.
Ik koos voor een GORDONtraining:
‘ Effectief omgaan met jezelf en anderen’,
En wat ik daar vooral leerde was… luisteren.

Want jeetjemina, luisteren
is moeilijker dan je denkt.
Zo leerde ik de 12 afbrekende boodschappen
die je iemand kunt geven.
De eerste keer dat ik ze las dacht ik:
met sommige is toch niets mis?
Ik wil ze alleen maar helpen!
En ja, die intentie is prima,
alleen leerde ik al snel dat je er vaak niemand mee helpt.
Want iemand kan het anders opvatten dan jij bedoelt,
en daarnaast… luister je niet (meer) naar de ander.

Afbrekende boodschappen

Welke het zijn? Komen ze!:
1.  Zeggen dat iemand iets moet doen (bevel)
‘Ga je kamer opruimen’
 [ Wat iemand kan horen:  Je vertrouwt er niet op dat ik het anders doe]

2. Zeggen wat het gevolgen zullen zijn (waarschuwen)
‘ Als je dat doet, zul je spijt krijgen.’
[ Wat iemand kan horen: Je vindt dus dat het mijn schuld is]

3. Zeggen wat iemand zou moeten doen (preken)
‘ Dat moet je niet doen.’
[ Wat iemand kan horen: Je vertrouwt er niet op dat ik dit zelf kan oplossen]

4. Zeggen wat iemand zou kunnen doen (ongevraagd advies)
Waarom vraag je niet of….’
[ Wat iemand kan horen:  Je vindt dat dat je het beter weet dan ik]

5. Iemand proberen te beïnvloeden (les lezen)
‘ Toen ik zo oud was als jij…’
[ Wat iemand kan horen: Je vindt dat dat je het beter weet dan ik]

6. Iemand een negatieve beoordeling geven (bekritiseren)
‘ Je denkt niet na.’
[ Wat iemand kan horen: Je vindt dat ik iets slechts of verkeerds doe]

7. Iemand een positieve beoordeling geven (prijzen)
‘ Nou ik vind het je leuk staan.’
[ Wat iemand kan horen: Je vindt mijn gevoelens dus niet zo belangrijk]

8. Iemand in een hokje plaatsen (belachelijk maken)
‘ Je gedraagt je als…’
[ Wat iemand kan horen: Je vindt mijn gevoelens dus niet zo belangrijk]

9. Iemand vertellen wat zijn of haar motieven zijn (diagnose stellen)
‘ Je bent alleen maar jaloers’.
[ Wat iemand kan horen: Je vindt dat ik mij aanstel]

10. Iemand zijn nare gevoelens verzachten (geruststellen)
‘Maak je geen zorgen’.
[ Wat iemand kan horen: Zoals ik mij nu voel, kun je mij niet accepteren]

11. Iemand meer informatie ontfutselen om het probleem te helpen oplossen (ondervragen)
’ Sinds wanneer…’
[Wat iemand kan horen: Je vertrouwt er niet op dat ik dit zelf kan oplossen]

12. Iemand afleiden van het probleem (uit de weg gaan)
‘Vergeet het nou maar’.
[ Wat iemand kan horen: Het kan je kennelijk niet schelen hoe ik mij nu voel ]

Wat doe je dan?

Ok… denk je wellicht, net als ik destijds…maar wat doe je dan?
Door enkel te luisteren en bovenstaande te vermijden.
Zeg je dan niks meer? Nee hoor! Een paar suggesties:
– Dat is interessant
– Mm. Hmmm
– Vertel eens verder
Als iemand meer wil vertellen of jou hulp nodig heeft,
vertrouw er maar op dat hij of zij dat zal vragen.

En er is nog een manier, GORDON noemt dit actief luisteren.
Uitgangspunt is dat iemand blijkbaar de behoefte heeft om iets te vertellen.
Dat kan een wens zijn, een ongenoegen of iets wat in hem of haar omgaat.
De kunst is erachter te komen of je deze behoefte hebt begrepen.
En dat kan alleen door dit te checken,
door te herhalen wat jij hebt gehoord en ziet.
In het begin voelt het misschien een beetje gemaakt,
maar je zult al snel merken dat het heel positief uitwerkt.

Maar ik wil winnen!

Zo speelde ik laatst een spelletje in de klas van mijn dochter.
Een jongentje wilde zo graag winnen,
dat hij met gebalde vuisten riep: ” maar ik wil winnen!”
en vervolgens barstte hij in tranen uit.
Ik had natuurlijk kunnen zeggen:
“Ach stel je niet aan, het is maar een spelletje”.
In plaats daarvan vroeg ik:
Ach jongen, wil je zo graag winnen?
En ben je nu teleurgesteld dat het niet lukt?

Jaaahaaaaaaa….. er volgende nog wat tranen en een ontwapende blik.
Ze heeft mij gehoord leek hij te denken.
En hij speelde weer rustig verder….

Weet je wat ik zo grappig vind aan jou?
je bent zo lekker chaotisch!
bekende iemand op school.
Huh… chaotisch… ik?
Ja! zei ze met een grote lach.

Ik? Chaotisch?
Ik? Die haar boeken op kleur in de kast heeft staan?
Ik? Die overal lijstjes voor maakt?
Ik? Die dol is op mappen en tabbladen
Ik? Die ordent en sorteert tot ze er zelf moe van word?
Ik? Die 15 jaar structuur bracht bij haar werkgever?

En toen ik er nog eens over nadacht
realiseerde ik mij: ze heeft gelijk.
Op het schoolplein ben ik inderdaad chaotisch.
Ik start iedere keer weer met frisse moed,
sta op het kleuterplein braaf te wachten op mijn jongste.
Maar neem vorige week…

Mijn oudste komt als eerste aangerend,
dropt haar tas bij mijn voeten,
en vraagt: mag ik bij Marietje spelen?
Voordat ik kan antwoorden,
rent mijn enthousiaste kleuter naar mij toe,
Mamaaaaaaa! Dropt ook haar tas en rent weer weg.
Ik kijk naar mijn oudste,
en voordat ik kan nadenken,
roept marietje: papa brengt haar thuis hoor!
Ehm… ok… prima.
Ohja: hier is mijn fietssleutel: doei!
Kak…haar fiets…
Maar ze is al weg.
Ik check de tas van mijn kleuter,
en loop naar haar toe:
Waar zijn je handschoenen?
Oeps! Vergeten!
Ze rent weer naar binnen.
Dan komt mijn middelste.
Mama! Mag Pietje bij ons spelen?
Jawel. Is ie op de fiets?
Nee… ok.. hij kan wel achterop.
Of wacht, zou hij op de fiets van de oudste passen?
Nee helaas…. te klein.
Ik loop zo even mee naar haar vader of moeder.
Mijn kleuter komt weer aanrennen.
en gooit de handschoenen naast de tassen op de grond.
Mamaaaaaa ik wil bij Kimmetje spelen,
van haar mama mag het!
Dan staat een onbekende vrouw voor mijn neus.
Het blijkt de oma van Pietje.
Pietje gaat met jou mee begrijp ik?
Ehm ja… klopt. Als dat mag tenminste.
Ja geen probleem.
Weet mijn zoon waar jullie wonen?
Want die haalt Pietje dan op.
Jawel… maar wacht…
Als mijn kleuter inderdaad bij Kimmetje gaat spelen,
dan ben ik toch in de buurt,
dus ik breng Pietje wel eerst naar huis,
dan halen we de fiets van de oudste meteen op,
op weg om mijn kleuter op te halen.
Maar… ik ben er wel op tijd,
want vanavond is ook turnen,
dus we moeten op tijd eten.
en de oudste wordt thuisgebracht.
Hoelaat eigenlijk?!

Pfff… vind je het gek,
dat ik wat chaotisch ben,
op het schoolplein?
En dit is meer regel,
dan uitzondering.
Dus als iemand nog goeie tips heeft,
graag….

We bestudeerden het glitterpotje.
‘ Ja… zo ziet mijn hoofd er ook uit,
als ik heel boos ben…

Ken je dat gevoel?
dat je boven aan een hoge glijbaan staat.
Je kijkt naar beneden, de diepte in,
maar door de buis zie je het einde niet.
Je voelt opwinding, spanning,
je hartslag gaat omhoog,
je ademhaling versnelt,
en je hoofd vraagt zich af:
waarom? waarom ga ik dit doen?
Je kijkt om en ziet de trap,
waarmee je omhoog geklauterd bent.
Je kunt weer terug… piept een stemmetje in je hoofd,
maar je hart roept: nee! dat is lang zo leuk niet,
dan hetgeen je voor je ziet.
Naar wie luister je?
Eerst je voeten dan maar.
Voorzichtig kijk je weer.
Voel je dat de buis stevig en veilig is.
Opeens denk je:
FUCK IT, ik ga gewoon!
En je roetsjt naar beneden,
steeds harder en steeds harder.
Teruggaan kan niet meer,
en wil je ook niet,
je voelt je steeds lichter worden,
de spanning zet zich om in plezier,
en voor je het weet,
is het weer voorbij,
en sta je opeens in het volle licht.
Onwenning, wennend aan de felle zon,
knipperend met je ogen,
land je wankelend weer op je voeten,
zoek je opnieuw je balans,
en sta je weer op.
Ken je dat gevoel?
Ja? Nou, zo voel ik mij dus nu.

Na vier intensieve dagen training,
waar er zoveel nieuwe inzichten zijn gekomen,
en ik technieken heb mogen leren en ervaren,
die niet alleen doorwerken bij mij persoonlijk,
maar waarmee ik ook anderen nog beter kan ondersteunen.
Het zal zeker doorwerken in mijn praktijk.
Hoe precies? Nog geen idee.
De vorm komt vanzelf wel.
Voor nu, I am just enjoying the ride 😉

En overheerst vooral grote dankbaarheid.
Dankjewel, lieve Gwen Floch,
voor jouw begeleiding,
in deze prachtige reis.

Ken je dat? Dat je denkt:
Wat zouden de buren wel niet denken?
Hoe ga ik dit uitleggen?
Kan ik het wel?
Ja maar….

Nou daar zit ik al een tijdje in.
En gister had ik opeens een F*CK IT momentje.
En knalde ik het in een uurtje online.
Maarja, iets op je website zetten, kan dus ook in stilte.
Weet nog niemand het,
behalve de voorbijgangers.
Lekker makkelijk, piept dat duiveltje op mijn schouder.
Maar toch, de eerste horde is genomen, gilde het engeltje ernaast.

Want ja, voor mij is healen,
een zweverige term.
Ik krijg beelden van lange rokken,
blote voeten met enkelbandjes,
lange haren,
zachtheid,
iedereen is lief,
en knuffelt.
en dat ben ik niet.

Ik sta graag met mijn voeten in de klei.
Het liefst lekker stevig,
in een spijkerbroek,
zonder veel poespas.
Lekker pragmatisch.
En ohja, als ik boos ben berg je, dan ben ik boos.
Dus past het wel om dit toe te voegen
aan mijn aanbod?

En opeens moest ik denken aan een vrouw,
bij wie ik een healing deed op een training.
Het was heel intens en het ging heel diep.
Toen ze haar ogen open deed,
was haar gezicht zacht, ontspannen,
ze voelde zich tig kilo lichter.
Ze vroeg: ‘ zo, dit doe jij zeker veel vaker?
Ehm…. nou nee. Eerlijk gezegd niet.
‘ NIET?!? Waarom niet?
Ik heb mij nog nooit zo veilig gevoeld,
en kon het helemaal toelaten.
Janne, ga dit vaker DOEN! ‘

Ja maar….piepte het duiveltje weer
Ja maar wat? gilde het engeltje,
Je kan het, dus waarom zou je het laten?
En zoals ik dan altijd aan kinderen en ouders vraag:
naar wie luister je? Jij kiest.
Maar het is spannend, word er dan vaak geantwoord.
Dat is het ook, zeg ik dan. Voel dat maar.

En nu doe ik precies hetzelfde…
Dus onder het motto: practise what you preach
nog maar een keertje: F*CK IT,
ik ga het gewoon doen.
Want wie bewijs ik er een dienst mee,
door het niet te doen?
Niemand.

Dus vanaf heden,
heb ik mijn aanbod verrijkt.
En kun je nu ook bij mij terecht voor sjamanistische healings.
Kijk voor meer informatie op deze pagina.

Interesse en/of vragen? Neem gerust contact met mij op.

We stonden voor het eerst,
op een echte familiecamping,
en dát vond ik reuze interessant.
Ik had het idee,
dat ik in een snelkookpan was beland.

Ik zag kinderen tegen dezelfde dingen aanlopen:
dingen willen, die niet mogen,
dingen willen maar (nog) niet kunnen,
dingen moeten delen, die ze niet willen delen,
samen moeten spelen, terwijl ze dat eigenlijk niet willen,
en zoveel nieuwe indrukken/ prikkels krijgen,
dat ze zich er soms geen raad mee weten.

En ik zag hoe ouders hier mee omgingen,
en zich leken af te vragen:
zal ik ingrijpen, of niet?
zal ik mij hier mee bemoeien, of niet?
zal ik ze alleen laten gaan, of niet?
zal ik helpen, of niet?
en vooral… hoe handhaaf mijn grenzen?

Alsof ik de hele dag in de spiegel keek.
Goh, zo kun je dat ook aanpakken, nooit aan gedacht. “
Flitste er geregeld door mijn hoofd,
en werd zo weer een stuk wijzer.

En het mooie vond ik, onder de ouders,
heerste een enorme samenhorigheid.
Als er een kind een heftige driftbui had,
was er geen afkeuring, maar begripvolle blikken.
Als er een kind kwijt was,
was er geen oordeel, maar hielp iedereen met zoeken,
Als een kind s’ avonds uren huilden,
keek niemand er van op.

En toen ik dit vertelde aan de kapster,
herkende ze dit helemaal.
En vroegen we ons samen opeens af,
waarom we op vakantie vaak,
openlijker over onze twijfels praten.
minder snel oordelen,
en rustiger blijven,
Dat we ons minder druk maken,
over (schone) kleren,
genoeg vitaminen,
een opgeruimde tent/ huis/ caravan,
en andere dingen.
Of lijkt dat maar zo?

Zou het komen omdat er geen tijdsdruk is
en je als ouder relaxter bent?
Zou het komen omdat je toch alles hoort,
en je niets kunt verbergen?
Zou het komen omdat je meer buiten bent,
en je niet van 9 tot 5 achter een beeldscherm zit?
Zou het….. we kwamen er niet uit…

Ik realiseerde mij wel, hoe belangrijk het is, dat dit gebeurt.
Want zoals één moeder op de camping verzuchtte,
het is alleen al zo fijn dat je weet,
dat je niet de enige bent….